ISSN: 1301-2193 E-ISSN: 1308-9846
  • Turkish Journal of
    Endocrinology and Metabolism
ORIGINAL ARTICLE

The Risk of Severe Hypoglycemia in Patients with Type 2 Diabetes Mellitus Starting Insulin Therapy with Premixed Insulin Analogues Taken Twice Daily: An Observational Study in Turkish Patients
İnsülin Tedavisine Günde İki Kez (BID) Hazırkarışım İnsülin Analogu ile Başlayan Tip 2 Diabetik Hastalarda Ciddi Hipoglisemi Riski: Türk Hastalarda Gözlemsel Çalışma
Doi: 10.4274/Tjem.2134 - Makale Dili: EN
ABSTRACT

Purpose: To assess the risk of severe hypoglycemia in Turkish patients with type 2 diabetes mellitus (T2DM) starting insulin therapy with premixed insulin analogues alone or in combination with oral antihyperglycemic medications.
Material and Method: Data from a subset of Turkish patients who participated in a 1-year, multinational, multicenter, prospective observational study were evaluated. Insulin treatment was initiated using commonly prescribed premixed regimens: insulin lispro mix 25 (25% insulin lispro, 75% insulin lispro protamine suspension) or biphasic insulin aspart 30/70 (30% insulin aspart, 70% insulin aspart protamine suspension) twice daily.
Results: Of the 154 patients treated, 61 (39.6%) were male with a mean age of 56 years and a T2DM duration of 8.9 years. Twelve patients (7.8%) experienced ≥1 episode of severe hypoglycemia, but all recovered. The severe hypoglycemic rate was 0.14 episodes/patient-year. The mean glycated hemoglobin decreased by 2.7% (10.4% to 7.8%) and fasting plasma glucose by 115.9 mg/dL (265.3 mg/dL to 157.6 mg/dL) (p<0.0001). Self-monitored blood glucose (2-hour post morning meal) decreased by 163.3 mg/dL (327.0 mg/dL to 216.2 mg/dL; p<0.0001). Self-monitored blood glucose level was low, particularly at the 2-hour post evening meal. Body mass index increased by 1.4 kg/m2, and total daily insulin dose by 4.2 IU.
Discussion: In Turkish patients with T2DM, initiation of premixed insulin analogues during routine clinical care significantly improves glycemic control during the first year of treatment, but comes with a risk for severe hypoglycemia. Improvements in physician and patient education within the Turkish population regarding hypoglycemia management may be of benefit. Turk Jem 2013; 17: 83-8

ÖZET

Amaç: Tek başına veya oral antihiperglisemik ilaçlarla birlikte hazırkarışım insülin analogları kullanan, tip 2 diabetes mellitusu (T2DM) olan Türk hastalarda ciddi hipoglisemi oluşumunu değerlendirmek.
Gereç ve Yöntem: Bir yıl süren, çok uluslu, çok merkezli, prospektif gözlem çalışmasına katılan Türk hastaların verileri değerlendirilmiştir. İnsülin tedavisi aşağıda belirtilen, sık reçete edilen hazırkarışım insülin rejimleri kullanılarak başlanmıştır: insülin lispro mix 25 (%25 insülin lispro, %75 insülin lispro protamin çözeltisi) veya bifazik insülin aspart 30/70 (%30 insülin aspart, %70 insülin aspart protamin çözeltisi) BID.
Bulgular: Çalışmaya alınan 154 hastanın 61’i (%39,6) erkekti ve ortalama yaş 56 yıl ve T2DM süresi 8,9 yıldı. Hastaların 12 tanesi (%7,8) ≥1 ciddi hipoglisemi epizodu yaşadı, fakat hepsi düzeldi. Ciddi hipoglisemi hızı 0,14 epizod/hasta yılı idi. Ortalama glikozile hemoglobin (HbA1c) %2,7 (%10,4’ten %7,8’e) ve açlık plazma glukozu 115 mg/dL (265.3 mg/dL’den 157.6 mg/dL’ye; (p<,0001) azalmıştı. Hastaların kendi ölçtükleri kan glukozu (sabah öğününden 2 saat sonra) 163,3 mg/dL azalmıştı (327,0 mg/dL’den 216,2 mg/dL’ye; p<,0001). Kendi kendine kan glukozu izlemi; özellikle akşam öğününden 2 saat sonra, düşüktü. Vücut kütle indeksi 1.4 kg/m2 ve toplam günlük insülin dozu 4,2 IU artmıştı.
Tartışma: T2DM’li Türk hastalarda klinik bakım sırasında hazırkarışım insülin analoglarının başlanması tedavinin ilk yılındaki glisemik kontrolün anlamlı derecede iyileşmesini sağlamakta, fakat ciddi hipoglisemi riskini de beraberinde getirmektedir. Türk popülasyonundaki hekim ve hastaların eğitimlerinde hipoglisemi yönetimi hakkındaki geliştirmeler yararlı olabilir. Turk Jem 2013; 17: 83-8