ISSN: 1301-2193 E-ISSN: 1308-9846
  • Turkish Journal of
    Endocrinology and Metabolism
ORIGINAL ARTICLE

Contributors to Secondary Osteoporosis in Patients Referred for Treatment with Teriparatide
Teriparatid Tedavisi için Refere Edilen Hastalarda Sekonder Osteoporoza Katkıda Bulunan Faktörler
Doi: 10.4274/Tjem.2283 - Makale Dili: EN
Bu makale, CC BY-NC-SA altında lisanslanmış açık erişim bir makaledir.
ABSTRACT

Purpose: Teriparatide is an anabolic agent belonging to a new class of antiosteoporosis drugs. The Turkish Social Security Institution covers teriparatide for patients with osteoporosis who have 2 osteoporotic fractures, are older than 65 years, and have a T-score of less than -4. We evaluated possible secondary contributors to osteoporosis in patients referred for treatment with this agent.
Material and Method: All patients referred to our center for teriparatide treatment over 2 year were evaluated for clinical risk factors for osteoporosis, medical history, and medications.
Results: Sixty-eight patients (63 women and 5 men, mean age:71.3±9.4 (50-89 years) were referred. Twenty-nine patients (42.6%) had received osteoporosis therapy before referral, consisting of bisphosphonate (n=20), strontium ranelate (n=6), calcitonin (n=2), or calcitonin and bisphosphonate (n=1). The mean duration of the previous therapy was 46.4± 38.5 (3-120 months). In all, 50 of the 68 patients (73.5%), including all of the men, had a contributor to secondary osteoporosis. Vitamin D deficiency was the most frequent contributor in 34 patients (52.3%). Other common contributors were hyperthyroidism and hypogonadism. Only 3 of 18 patients with hyperthyroidism and none of the patients with hypogonadism had been diagnosed previously, and 16 of the 24 patients receiving vitamin D supplementation still had deficiency of this vitamin.
Discussion: Most of our patients had a contributor to secondary osteoporosis, which often had not been identified previously. Identifying and correcting such disorders might improve the treatment of osteoporosis and reduce the risk of subsequent fracture. Turk Jem 2013; 17: 98-101

ÖZET

Amaç: Ülkemizde Teriparatid etken maddeli osteoporoz ilacı yalnızca endokrinologlar tarafından yazılabilmektedir. Teriparatid, sosyal güvenlik kurumu tarafından; ‘65 yaşını doldurmuş, T skoru -4 veya daha düşük olan, 2 veya daha fazla osteoporoza bağlı kırığı olan hastaya’ ödenmektedir. Bu çalışmada amaç, Teriparatid tedavisi için refere edilen hastalarda sekonder osteoporoz nedenlerini ortaya koymaktı.
Gereç ve Yöntem: 2010-2012 yıllarında, Teriparatid tedavisi için refere edilen 63 kadın, 5 erkek hasta çalışmaya dahil edildi. Bu hastalarda osteoporoz risk faktörleri ve sekonder osteoporoz nedenleri ayrıntılı olarak değerlendirildi.
Bulgular: Ortalama yaşları 71,3±9,4 (50-89 yaş) idi. Hastaların hepsinde osteoporotik kırık mevcuttu. Hastaların 39’u (%57,4) daha önceden osteoporoza yönelik herhangi bir tedavi almazken, 29’u (%42,6); daha önceden bisfosfonat (20), stronsiyum ranelat (6), kalsitonin (2), bisfosfonat ve kalsitonin (1) tedavisi almışlardı. Tedavi alanlarda ortalama tedavi süresi 46,4±38,5 (3-120) aydı. Hastaların 28’inde (%26,5) sekonder osteoporoza yönelik etyolojik bir neden tespit edilmedi. Erkek hastaların (n=5) hepsinde sekonder bir neden vardı. Vitamin D eksikliği en sık nedendi (n=34; %52,3). Diğer en sık görülen nedenler tiroroksikoz ile hipogonadizmdi. Tirotoksikoz tanısı alan 18 hastadan sadece 3’ü daha önceden tanı almıştı. D vitamini almakta olan 24 hastanın 16’sında hala D vitamini düzeyleri düşüktü.
Tartışma: Ciddi, kırıklı osteoporozla başvuran her hastada tedaviye başlanmadan önce muhakkak sekonder nedenler araştırılmalıdır. Turk Jem 2013; 17: 98-101