ISSN: 1301-2193 E-ISSN: 1308-9846
  • Turkish Journal of
    Endocrinology and Metabolism
ORIGINAL ARTICLE

Association between Insulin Resistance and Breast Parenchyma in Women with Polycystic Ovary Syndrome
Polikistik Over Sendromlu Kadınlarda İnsülin Direnci ve Meme Paterni Arasındaki İlişki
Makale Dili: EN
Bu makale, CC BY-NC-SA altında lisanslanmış açık erişim bir makaledir.
ABSTRACT

Abs­tract

Purpose: The aims of this study were to assess 1. whether there was an association between a polycystic ovary (PCO) and cystic breast disease based on ultrasound findings or not, 2. to evaluate the relationships between insulin resistance and breast parancime and hormone levels.
Material and Method: The study group consisted of 60 women who were diagnosed as PCOS and the control group was consisted of 45 women who had neither clinical nor ultrasound finding of PCOS. Both the groups underwent breast ultrasound (Senographe 600 T (General Electric)) examination. Breast parancim was defined as; I. fibroglandular density, II.  fibroglandular, fatty breast, III. fatty breast. All subjects were evaluated for demographic and biochemical examinations. Measurements of insulin resistance were obtained using the homeostasis model assessment (HOMA-IR).
Results: At examination of breast in PCOS group, 36 fibroglandular, 18 fibroglandular/fatty and 6 fatty were found. However, 30 fibroglandular, 11 fibroglandular/fatty and 4 fatty breast were examined in control. There were 2 patients with fibrocystic breast disease and 2 patients with fibroadenoma in PCOS group. In control, 2 patients with fibrocystic breast disease were examined. In PCOS, mean levels of HOMA-IR were found 1.8±0.9, 2.0±0.1, 3.2±0.3 in patients with fibroglandular, and  fibroglandular/fatty breast, and fatty breast, respectively. Mean levels of fasting blood glucose, fasting insulin and HOMA-IR were significantly higher in PCOS than control.
Discussion: Breast cystic disease does not increase in patients with polycystic ovary syndrome. However, polycystic ovary syndrome with fatty breast has high HOMA levels. Turk Jem 2012; 16: 1-5


Özet

Amaç:  Çalışmamızda; 1. ultrasonografik bulgular temelinde kistik meme hastalığıyla polikistik over (PKO) arasında bir bağlantının olup olmadığı, 2. insülin direnci, meme parankimi ve hormon düzeyleri arasındaki ilişkinin araştırılması amaçlandı.
Gereç ve Yöntem: Çalışmaya, polikistik over sendromu tanısı alan 60 hasta ve klinik ve ultrasonografik olarak PKOS olmayan 45 kadın kontrol grubu olarak alındı. Her iki gruba meme ultrasonografisi (Senographe 600 T (General Electric)) yapıldı. Meme parankimi; I. fibroglandüler dansite, II. fibroglandüler, yağlı meme, III. yağlı meme olarak tanımlandı. Tüm olgular demografik ve biyokimyasal olarak değerlendirildi.İnsülin direnci; homeostasis model assessment (HOMA-IR) yöntemiyle ölçüldü.
Bulgular: PKOS grubunda memenin muayenesinde; 36 fibroglandüler, 18 fibroglandüler/yağlı ve 6 yağlı meme bulundu. Ancak, kontrolde 30 fibroglandüler, 11 fibroglandüler/yağlı ve 4 yağlı meme saptandı. PKOS grubunda, 2 hastada fibrokistik meme hastalığı ve 2 hastada fibroadenoma vardır. Kontrol grubunda, 2 hastada fibrokistik meme hastalığı saptandı. PKOS'da, ortalama HOMA-IR düzeyleri, fibroglandüler memesi olan hastalarda 1,8±0,9, fibroglandüler/yağlı memesi olan hastalarda 2,0±0,1 ve yağlı memesi olann hastalarda 3,2±0,3 olarak bulundu. Ortalama açlık glukozu, açlık insülini ve HOMA-IR düzeyleri PKOS'da kontrolden anlamlı oranda daha yüksektir.
Sonuç: Memenin kistik hastalığı polikistik over sendromlu hastalarda artmaz. Ancak, yağlı memeli polikistik over sendromunda yüksek HOMA düzeyleri mevcuttur. Türk Jem 2012; 16: 1-5