ISSN: 1301-2193 E-ISSN: 1308-9846
  • Turkish Journal of
    Endocrinology and Metabolism

Physical Activity, Insulin Sensitivity, and Metabolic Control in Type 1 Diabetes Mellitus
Tip 1 Diabetes Mellitus’ta Fiziksel Aktivite, İnsülin Duyarlılığı ve Metabolik Kontrol
Department of Internal Medicine, University of Health Sciences, Bursa Yüksek İhtisas Research and Training Hospital, Bursa, Turkey *Department of Endocrinology and Metabolism, University of Health Sciences, Bursa Yüksek İhtisas Research and Training Hospital, Bursa, Turkey
Doi: 10.25179/tjem.2018-61916 - Makale Dili: EN
Turk J Endocrinol Metab
ABSTRACT
Objective: To assess insulin sensitivity and physical activity level (PAL) and their relationship with demographic, clinical, and laboratory parameters in patients with type 1 diabetes mellitus (T1DM). Material and Methods: We evaluated 150 adults with T1DM using the International Physical Activity Questionnaire (IPAQ) to determine PAL and estimated glucose disposal rate (eGDR) for insulin sensitivity. The patients were divided into three groups according to PAL [inactive (n=48), moderately active (n=55), and highly active (n=47)] and into two groups according to eGDR (<8.16 mg•kg–1•min–1 [n=67] and ≥8.16 mg•kg–1•min–1 [n=83]). Results: According to eGDR values, 44.6% of 150 patients were insulin resistant. Insulin resistant patients were older and heavier and had higher body mass index, waist circumference, blood pressure, and serum glycemic and lipid parameters than insulin sensitive patients, and had nephropathy and a family history of DM. No significant differences in PAL were found according to insulin sensitivity between the groups. According to eGDR values, high-density lipoprotein cholesterol and glomerular filtration rate were positively correlated. In terms of clinical and metabolic parameters, except for gender distribution, no differences were found among the PAL groups. Conclusion: The prevalence of insulin resistance was high in Turkish adults with T1DM and a meaningful correlation was evident between eGDR and disease control parameters. PAL assessed by the IPAQ was similar between insulin-resistant and insulin-sensitive patients.
ÖZET
Amaç: Tip 1 Diabetes Mellituslu (T1DM) hastalarda insülin duyarlılığı ve fiziksel aktivite düzeyi (PAL) ile bunların demografik, klinik ve laboratuvar parametreleri ile ilişkisini değerlendirmek. Gereç ve Yöntemler: PAL ve insülin duyarlılığı için tahmini glukoz atılım oranını (eGDR) belirlemek amacıyla Uluslar arası Fiziksel Aktivite Anketini (IPAQ) kullanarak 150 yetişkin T1DM'li hastayı değerlendirdik. Hastalar PAL’e göre 3 gruba [inaktif (n=48), orta derecede aktif (n=55) ve yüksek derecede aktif (n=47)] ve eGDR'ye göre iki gruba (<8.16 mg•kg–1•min–1 [n=67] ve ≥8.16 mg•kg–1•min–1 [n=83]) ayrıldı. Bulgular: eGDR değerlerine göre, 150 hastanın %44,6'sı insülin dirençliydi. İnsülin dirençli hastalar; daha yaşlı ve kiloluydu, insülin duyarlı hastalardan daha yüksek vücut kitle indeksi, bel çevresi, kan basıncı ve serum glisemik ve lipid parametrelerine sahipti ve diyabet aile öyküsü ve nefropatileri mevcuttu. Gruplar arasında insülin duyarlılığına göre PAL'de anlamlı farklılık bulunmadı. eGDR değerlerine göre, yüksek yoğunluklu lipoprotein, kolesterol ve glomerüler filtrasyon hızı ile pozitif korelasyon olduğu gösterildi. Klinik ve metabolik parametreler açısından cinsiyet dağılımı dışında PAL grupları arasında fark bulunamadı. Sonuç: T1DM'li Türk erişkinlerde insülin direnci prevalansı yüksekti ve eGDR ile hastalık kontrol parametreleri arasında anlamlı bir ilişki olduğu görüldü. IPAQ ile değerlendirilen PAL’in insülin dirençli ve insülin duyarlı hastalarda benzer olduğu gözlendi.