ISSN: 1301-2193 E-ISSN: 1308-9846
  • Turkish Journal of
    Endocrinology and Metabolism

Effect of Vitamin D Treatment on Glycemic Control, Diastolic Functions, and Carotid Intima-Media Thickness in Patients with Type 2 Diabetes Mellitus
Tip 2 Diyabetes Mellitus Hastalarında Vitamin D Replasmanının Glisemik Kontrol, Diyastolik Fonksiyon ve Karotis İntima-Media Kalınlığı Üzerine Etkisi
Çukurova University Faculty of Medicine, Department of Internal Medicine, Division of Endocrinology, Adana, Turkey *Çukurova University Faculty of Medicine, Department of Cardiology, Adana, Turkey **Çukurova University Faculty of Medicine, Department of Biostatistics, Adana, Turkey
Doi: 10.25179/tjem.2018-63768 - Makale Dili: EN
Turk J Endocrinol Metab
ABSTRACT
Objective: The purpose of this study was to investigate the influence of 25(OH)D3 levels on glycemic control, diastolic functions, and carotid intima-media thickness in patients with type 2 diabetes mellitus (T2DM). Material and Methods: Patients admitted to the endocrinology department, with the diagnosis of T2DM, who were under follow-up for at least six months and also had 25(OH)D3 deficiency [25(OH)D3 levels <20 ng/mL] were included in this study. D3 supplement (50,000 IU) was administered to the patients every month up to six months. Carotid intima-media thickness was measured using the B-mode ultrasonography. Diastolic function was evaluated using the Tissue Doppler Imaging (TDI) by measuring tissue e wave/tissue a wave (e’/a’) and annular E wave/tissue e wave (E/e’) ratios. All the evaluations were made at baseline and at six months after vitamin D3 supplementation. Results: A total of 45 patients (27 females, 18 males; mean age:56.2±7.8 years) were included in this study. The mean duration of diabetes was 8.5±6.8 years (ranging from 7.0 to 9.0 years). It was found that even after D3 supplementation, fasting plasma glucose and HbA1C levels did not change, yet, the carotid intima-media thickness reduced (788±100 μm vs. 745±116.8 μm; p=0.009). Diastolic function parameters e’/a’ (0.79±0.21 vs. 0.89±0.26; p=0.03) and E/e’ (7.27±1.81 vs. 6.52±1.65; p=0.048) also improved significantly after the therapy. Conclusion: Vitamin D supplementation, in patients with T2DM, who are also having vitamin D deficiency, seems to be beneficial in reducing the thickness of carotid intima-media, which is a well-known cardiovascular risk predictor, and in improving diastolic functions by vitamin D repletion. Further prospective well-designed studies with a larger patient population are needed to lead a firm conclusion in this regard.
ÖZET
Amaç: Çalışmamızda tip 2 diyabetes mellitus tanısı ile takip ettiğimiz hastalarda 25 (OH) D3 düzeyleri ve bunun glisemik kontrol, diyastolik fonksiyon ve karotis intima-media kalınlığı üzerine etkilerini incelemeyi planladık. Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya endokrinoloji bölümüne başvuran ve en az 6 ay boyunca tip 2 diyabetes mellitus (T2DM) tanısı ile takip edilen ve 25 (OH) D3 eksikliği [25 (OH) D3 seviyesi <20 ng/mL] olan hastalar dahil edildi. Hastalara 6 ay boyunca aylık D3 desteği (50.000 IU) uygulandı. Karotis intima media kalınlığı B-mod ultrasonografi ile ölçüldü. Diyastolik fonksiyon doku e dalgası/doku a dalgası (e’/a’) ve annuler E dalgası/doku e dalgası (E/e’) oranları ölçülerek doku Doppler görüntüleme (TDI) ile değerlendirildi. Tüm değerlendirmeler başlangıçta ve Vitamin D3 takviyesinden 6 ay sonra yapıldı. Bulgular: Çalışmamıza toplam 45 hasta (27 kadın, 18 erkek; ortalama yaş: 56.2±7.8 yıl) alındı. Ortalama diyabet süresi 8.5±6.8 yıldı (7.0-9.0). Vitamin D3 takviyesi sonrası açlık plazma glukozu ve HbA1c düzeyleri değişmedi, ancak karotis intima media kalınlığı azaldı (788±100 μm vs 745±16.8 μm; p=0.009). Diyastolik fonksiyon parametrelerinde e’/a’ (0.79±0.21’e karşı 0.89±0.26; p=0.03) ve E/e’ (7.27±1.81’e karşı 6.52±1.65; p=0.048) tedaviden sonra önemli ölçüde iyileşme görüldü. Sonuç: Vitamin D eksikliği olan T2DM’li hastalarda Vitamin D takviyesi, iyi bilinen bir kardiyovasküler risk prediktörü olan karotis intima-media kalınlığının azaltılmasında ve diyastolik fonksiyonların iyileştirilmesinde yararlı görünmektedir. Daha kesin sonuçlar için daha büyük hasta populasyonu ile daha iyi tasarlanmış prospektif çalışmalar gereklidir.